تقصیر دلم بود .....آری

تقصیر دلم بود

نه تقصیر تو است نه کس دیگری . . .

شاید تقصیر این روزهاست که هوا به گرمی می رود و تو مدتهاست به سردی.

شاید تقصیراین ماه هاست که هر سال یک بار می آیند و فکر می کنند بوی بهشت را میدهند.

اصلا بیا تقصیر را گردن بهار بیاندازیم که گل ها را شکوفه میدهد و هوا را ابری می کند و دل های بی صاحب را ، بارانی

بیا یادمان برود که چگونه کارمان به اینجا رسید . بیا فکر کنیم پاییز چیزی از بهار کم ندارد .بیا و همین یک بار فراموش کنیم همه گلهایی که کاشتیم و نگرفتند و ریشه نزدند .بیا این یک بار مثل کسانی باشیم که چیزی سرشان نمی شود و فقط دلشان

حالا که بهار شده . نه به خاطر من ، نه به خاطر بهار ،نه به خاطر پرنده ها

به حرمت عطر گلهای یاس که زود زرد می شوند .

بیا همین یک بار تا بهار آینده

نه !

تا خزان عمرهامان بمانیم .

می دانی که مدتهاست خیلی چیزها یادم رفته .!