کاش در این لحظات آخر دلم ......

دلم بسیار گرفته

در این لحظه همه چیز مثل یک فیلم جلو چشمان گرفته نمیدانم به حال خودم گریه کنم یا به حال سرنوشتم

وقتی میمیریم ما را به اسم صدا نمیکنند و درباره ما میگویند: جسد کجاست ؟

و بعد از غسل دادن میگویند: جنازه کجاست ؟

و بعد از خاک سپاری میگویند: قبر میت کجاست؟

همه لقب ها و پست هایی که در دنیا داشتیم بعد از مرگ فراموش ميشه

مدير، مهندس، مسؤول، دکتر، بازرس...معلم

پس فروتن و متواضع باشیم...نه مغرور و متكبر...

در حیرتم از خلقت آب، اگر با درخت همنشین شود، آنرا شکوفا میکند؛ اگر با اتش تماس بگیرد، آنرا خاموش میکند؛ اگر با ناپاکی ها برخورد کند، آنرا تمیز میکند؛ اگر با آرد هم آغوش شود، آنرا اماده طبخ میکند؛ اگر با خورشید متفق شود، رنگین کمان ایجاد میشود؛ ولی اگر تنها بماند، رفته رفته گند اب میگردد؛ دل ما نیز بسان آب است، وقتی با دیگران است زنده و تاثیر پذیر است، و در تنهایی مرده و گرفته است...

"با هم" بودنتون رو قدر بدانید...

قدر عشقتون رو بدونید

به ياد آور زمانى را كه در جمع خانواده خود به حال مرگ افتاده اى

و نه طبيبى مى تواند مانع رفتن تو شود

و نه دوستى مى تواند كارى برايت بكند

و در این لحظه مرگ تنها خاطرات عشق واقعیت برایت مرور میشود که کاش این کار رو میکردم کاش اذیتش نمی کردم کاش باهاش می موندم کاش رهایش نمیکردم و افسوس که دیگر خیلی دیر شده خیلی افسوس آه و افسوس ..

مرور کن و ببین به کجا رسیده ای

عشق واقعی فقط یک عشق هست و بس....